Zo creëerde ik mijn roze wolk: twaalf tips voor kersverse mama’s

Na de geboorte van De Zoon belandde ik in een zwart gat. Er dreef een donkere wolk boven mij en mijn pasgeboren baby die maar niet leek op te klaren.

Vier jaar later was ik opnieuw zwanger en ik wist: dit wil ik niet meer meemaken. Daarom pakte ik het anders aan.

Dit is hoe:

    Het Lief blijft een maand thuis en gaat daarna een paar maanden 4/5e werken. Ja, hij is net gepromoveerd en neen, dat heeft weinig impact op zijn carrière. Akkoord, hij werkt voor een vooruitstrevend bedrijf met een progressieve mentaliteit. Maar hey, hij doet het wel. Een was insteken, de baby in slaap sussen, pampers verversen, De Zoon naar school brengen,… Niks is hem te veel. Mijn lief is een held. En de beste papa van heel de wereld.
    Ikzelf blijf vier maanden thuis met de baby in plaats van de standaard drie maanden. Sorry overheid en werkgever, maar een drie maanden oude baby geef ik echt niet uit handen. Die wil ik nog bepamperen. En ook ik ga daarna fulltime 4/5e werken.
    Drie uur per week komt er een poetsvrouw langs. Zo hoef ik niet te stressen dat het toilet al twee weken niet gepoetst is, de vloer vol vlekken zit en je van de kruimels onder De Zoon zijn stoel een heel brood kan fabriceren.
    Daarbovenop krijg ik wekelijks twee uur kraamhulp. Zij helpt met was opvouwen, boodschappen doen en af en toe de baby sussen zodat ik kan douchen. Wist je dat de eerste vier weken gratis zijn als je een hospitalisatieverzekering bij DKV hebt? Bovendien wordt de helft terugbetaald door je ziekenfonds. Je zou gek zijn om het niet te doen.
    Ik volgde twee jaar lang intensief therapie. Daardoor leerde ik mijn gevoelens, gedachte- en gedragspatronen herkennen en mijn grenzen bewaren.
    Ik leerde mediteren. Daardoor herken ik de signalen wanneer ik in overdrive ga, en lukt het me om (letterlijk) stil te staan, terug adem te halen, mijn spieren te ontspannen en tot rust te komen.
    Want ja, natuurlijk waren er al mindere momenten. Zo belandden we tijdens ons eerste gezinsuitje middenin een mega file die ons meer dan een uur gijzelde. Ik werd zo zenuwachtig dat ik moest uitstappen van zodra we de afrit bereikten. Het was dat, of compleet over de rooie gaan tegen De Zoon die het hilarisch vond om aan de oren van zijn papa te trekken tijdens het rijden. Een heel uur lang. Gelukkig kon het de baby worst wezen. Pas toen we arriveerden op onze bestemming opende ze haar ogen. En haar keel.
    Of die paar nachten waarin ik maar vier uur sliep, omdat je koud had. Slapeloosheid, het is een killer voor mijn mentale gezondheid. Want BAM, daar waren de  
    Ik onderhoud mijn sociale contacten. Hoe moeilijk het soms is om met een baby het huis uit te komen, ik doe het wel. Bij mijn moeder op de koffie of even alleen een boodschap doen, ik moet af en toe het huis uit. Anders word ik eenzaam. 
    Toch ben ik vaak onbereikbaar. Het geluid van mijn gsm staat standaard op stil. Whatsapp check ik twee keer per dag, Facebook en Instagram een keer in de week maar voor de rest ben ik zoveel mogelijk offline. Neen, ik heb niet het gevoel dat ik iets mis. Ik vind de wereld rondom mij belangrijker dan mijn scherm.
    Ik heb een fantastisch sociaal vangnet. Echt, mijn familie is er een uit de duizend. Ik zou niet weten wat ik zonder hen zou doen. Ze zijn stuk voor stuk mijn steun en toeverlaat.
    Mijn vriezer zit tjokvol huisgemaakte spaghettisaus, chili con carne en vol au vent. Maar ook diepvriesgroenten en pizza. Wist je dat je zelfs voorgesneden uien kan kopen? En ja, wij eten wekelijks diepvriespizza en frietjes van de frituur. En ik voel mij daar hoegenaamd niet schuldig over.

Al die aanpassingen zorgen ervoor dat ik tijd heb om echt van mijn meisje te genieten. Zonder me zorgen te maken wat we gaan eten, wie De Zoon van school haalt, of hij nog propere sokken heeft en zijn voeten niet aan de vloer blijven plakken van viezigheid. Hell, ik heb zelfs tijd om af te toe te lezen, bloggen en tv te kijken.

Hoe pak jij je kraamtijd aan? Is het wat je ervan verwacht of is het toch anders uitgedraaid? Kan / mag je daar überhaupt verwachtingen over hebben?

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s